3000 μέρες

Conceptions, Experiences and Explorations to relive the heady days of Life and ameliorate the World!

Μια μικρή λύση για την GEMA στη Γερμανία

Αν δεν μπορείτε να δείτε κάποιο βίντεο ΥouTube στο εξωτερικό (π.χ. στη Γερμανία εξαιτίας της GEMA), τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον Opera Browser με την ενσωματωμένη επιλογή VPN. Πολύ σημαντικό: Η υπηρεσία αυτή είναι δωρεάν.

  1. Κατεβάστε τον Opera Browser (http://www.opera.com/el/download) 
  2. Μετά την εγκατάστασή του, πηγαίνετε στις ρυθμίσεις και ενεργοποιήστε την επιλογή VPN τσεκάροντας την: Menu > Settings > “Privacy & Security” > Enable VPN

Μετά την ενεργοποίηση θα δείτε την ένδειξη VPN αριστερά της γραμμής διευθύνσεων. Κάνοντας κλικ εκεί, μπορείτε να επιλέξετε ακόμα και τη χώρα για το VPN.

Δοκιμάστε το και σχολιάστε μου αν δουλεύει. Μέχρι στιγμής τα δικά μου τεστ είναι επιτυχημένα!



"Ο ερωτευμένος" του Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Ένα από τα πιο ωραία ερωτικά ποιήματα που έχω διαβάσει είναι το "ο ερωτευμένος" του Χόρχε Λουίς Μπόρχες. Το βρήκα πρόσφατα και στη γερμανική γλώσσα και με την ευκαιρία το αναρτώ εδώ σε τρεις γλώσσες: Ελληνικά, γερμανικά και ισπανικά.

Ο ερωτευμένος
Του Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Φεγγάρια, όργανα, σεντέφια, ρόδα, λάμπες
καθώς επίσης και του Ντύρερ οι γραμμές
οι εννιά αριθμοί, το μεταβλητό μηδέν,
όλα αυτά, πρέπει να προσποιηθώ ότι υπάρχουν.
Πρέπει να προσποιηθώ πως κάποτε υπήρξαν
η Ρώμη και η Περσέπολη κι ότι μια σκόνη
φτενή καταμέτρησε των επάλξεων τη μοίρα
που έσβησαν οι αδήριτοι αιώνες.
Πρέπει να επινοήσω την πυρά και τα όπλα
του έπους και τα απύθμενα πέλαγα
που ροκανίζουν τα θεμέλια της οικουμένης.
Πρέπει να υποκριθώ ότι υπάρχουν κι άλλοι. Ψέματα.
Μονάχα εσύ υπάρχεις. Η δυστυχία μου, εσύ
και η ευτυχία μου, απλή μαζί και ανεξάντλητη.


Der Verliebte

Monde, Elfenbein, Instrumente, Rosen,
Lampen und die Linie von Dürer, die
neun Ziffern und die wandelbare Null,
ich muß so tun, als gäb es diese Dinge.
Ich muß so tun, als hätte es gegeben
Persepolis und Rom, als hätte feiner
Sand das Geschick der Zinne abgemessen,
die ehern die Jahrhunderte zerrieben.
Ich muß die Waffen und den Scheiterhaufen
des Epos und die schweren Meere, die
der Erde Säulen benagen, erheucheln.
Ich muß so tun, als gäb es andere.
Lüge. Es gibt nur dich. Dich, mein Unheil
und mein Glück, unerschöpflich und lauter.


El enamorado

Lunas, marfiles, instrumentos, rosas,
Lámparas y la línea de Durero,
Las nueve cifras y el cambiante cero,
Debo fingir que existen esas cosas.
Debo fingir que en el pasado fueron
Persépolis y Roma y que una arena
Sutil midió la suerte de la almena
Que los siglos de hierro deshicieron.
Debo fingir las armas y la pira
De la epopeya y los pesados mares
Que roen de la tierra los pilares.
Debo fingir que hay otros. Es mentira.
Sólo tú eres. Tú, mi desventura
Y mi ventura, inagotable y pura.


Ένα ωραίο μικρό αφιέρωμα για τον μεγάλο αυτόν συγγραφέα υπάρχει στην ιστοσελίδα της Λουκίας Μητσάκου (www.loukini.gr) στον παρακάτω σύνδεσμο:
Ο Jorge Luis Borges για τη συγγραφή, τη ζωή, την πραγματικότητα και τη φιλία

Επίσης, υπάρχει στο vimeo μια ταινία μικρού μήκους προς τιμή του συγγραφέα.


Las Calles de Borges from Ian Ruschel on Vimeo.
https://vimeo.com/66439485 (With an alternative song composed by Ila Cantor)
"Poets, like the blind, can see in the dark."
Jorge Luis Borges

This video was shot in the winter of 2010 in Buenos Aires and Capilla del Señor, Argentina.
Directed and shot by me with a Canon 5d. I edited and color graded it in Final Cut Pro using Twixtor, Knoll Light Factory and Magic Bullet.
Alcidez Zonco as Borges
Track: Gustavo Santaolalla - De Usuahia a la Quiaca - The Motorcycle Diaries Soundtrack



Πηγές - Αναφορές



Ένα αντίο στη Ματίνα

Τη Ματίνα δεν έτυχε να τη γνωρίσω προσωπικά, ήταν η καλύτερη φίλη μιας καλής μου φίλης. Είχα ακούσει πάρα πολλά θετικά για αυτόν τον άνθρωπο και ήθελα κάποια στιγμή όταν θα ήμουν κάτω στην Αθήνα να μου δινόταν η ευκαιρία να τη συναντήσω. Δυστυχώς, πριν περίπου μια εβδομάδα την χτύπησε ένα αυτοκίνητο εν ώρα υπηρεσίας στην Αργυρούπολη. Δύο αυτοκίνητα έκαναν κόντρα μέρα μεσημέρι σε έναν πολυσύχναστο δρόμο μπροστά από σχολείο και κολυμβητήριο. Η Ματίνα εκείνη την ώρα στέκονταν στο πεζοδρόμιο της διασταύρωσης των οδών Κύπρου & Αναπαύσεως, προσπαθώντας να βοηθήσει παιδιά του καλοκαιρινού camp να διασχίσουν το δρόμο. Βλέποντας τα αυτοκίνητα να έρχονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα έβαλε το σώμα της μπροστά από τα παιδιά. Δυστυχώς, το ένα από τα δύο αυτοκίνητα καβάλησε το πεζοδρόμιο, πήρε σβάρνα όλα τα κολονάκια και μια πινακίδα κυκλοφορίας και χτύπησε σοβαρά τη Ματίνα. Πολύ βαριά τραυματισμένη νοσηλευόταν μέρες στην εντατική του Ευαγγελισμού. Είχε πολλαπλά κατάγματα στο σώμα και το κεφάλι της, σοβαρή εσωτερική αιμορραγία και ήταν σε κώμα. Τελικά χθες το μεσημέρι έχασε την άνιση μάχη και έφυγε για άλλους τόπους μακρινούς. Πήγε να συναντήσει τον άνδρα της τον Φώτη, ο οποίος έφυγε και αυτός από τη ζωή νωρίς. Οι φίλοι, οι συγγενείς, οι συνάδερφοι της έχουν να πουν τα καλύτερα λόγια γι' αυτήν. Όχι μόνο τώρα που έφυγε. Μιλούσαν πάντα για έναν άνθρωπο με ανθρωπιά, όμορφο, ζωντανό, με θετική ενέργεια και χαμόγελο στα χείλη. Μια πραγματική φίλη. Έναν από εκείνους τους ανθρώπους που τόση ανάγκη έχει η κοινωνία μας για να προοδεύσει. Από την πρώτη στιγμή που μπήκε στο νοσοκομείο, εκατοντάδες δικοί της άνθρωποι στάθηκαν στο πλευρό της. Είτε δίπλα της στο νοσοκομείο, όπως η άμοιρη η μάνα της, είτε αναγκαστικά από μακριά να σπάνε τα τηλέφωνο ρωτώντας πως πάει η Ματίνα. Ένα ευρύ δίκτυο ανθρώπων να συνομιλεί και να προσεύχεται καθημερινά για την κατάστασή της.

Στη σχολή σκύλων-οδηγών τυφλών "Λάρα". Η Ματίνα (δεύτερη κοπέλα πάνω αριστερά) ήταν εθελόντρια και η εκφωνήτρια της σχολής στις εκδηλώσεις.

Σκέφτομαι πόσες Ματίνες υπάρχουν σε αυτόν τον κόσμο. Και πόσες φεύγουν από τη ζωή έτσι απρόβλεπτα κάθε μέρα. Λένε πως η ζωή είναι "άδικη", αλλά ολοένα και περισσότερο συνειδητοποιώ ότι μάλλον δεν είναι έτσι. Η ζωή δεν είναι ούτε άδικη ούτε δίκαιη. Δεν λογαριάζει καλές ή κακές προσωπικότητες. Όπως και ο θάνατος. Αυτά είναι απλώς φυσικά, βιολογικά φαινόμενα. Εμείς οι άνθρωποι ως κοινωνίες είμαστε εκείνοι που ορίζουμε τι είναι δίκαιο και τι είναι άδικο. Και σε αυτήν την περίπτωση, φερθήκαμε άδικα στη Ματίνα. Στο σημείο εκείνο της διάβασης για το κολυμβητήριο θα έπρεπε τουλάχιστον να υπάρχουν σαμαράκια για να κόβουν την ταχύτητα των οδηγών. Όπως και μπροστά από κάθε σχολείο. Και η κοινωνία μας θα έπρεπε να αντιμετωπίσει την οδική παραβατικότητα πιο σοβαρά. Δεν γίνεται δύο ψυχοπαθείς νεαροί να κάνουν κόντρες σε τέτοιον δρόμο, με τέτοιες ταχύτητες και μάλιστα μέρα μεσημέρι. Γιατί να συμβαίνει κάτι τέτοιο, τι φταίει τελικά; Είναι, μήπως, η έλλειψη σωστής αγωγής και παιδείας, οι εξετάσεις για το δίπλωμα που ενδιαφέρονται περισσότερο αν μπορείς να παρκάρεις με τρεις κινήσεις από το αν είσαι ανάλγητος φονιάς μπροστά στο τιμόνι, οι νόμοι αυτού του κράτους που δεν εφαρμόζονται, οι χρονοβόρες διαδικασίες εκδίκασης των υποθέσεων, η αποθάρρυνση των πολιτών να αναλάβουν ομαδικές πρωτοβουλίες εξαιτίας της εντύπωσης ότι κράτος είτε αδιαφορεί είτε υπολειτουργεί; Ότι και να φταίει, η Ματίνα έφυγε. Εμείς, θα το αφήσουμε αυτό να συμβεί ξανά; Σήμερα ήταν η Ματίνα, αύριο στη θέση της ένας άλλος φίλος, ένας άλλος συγγενής μας.

Εύχομαι στη Ματίνα καλό παράδεισο. Να συναντήσει τον Φώτη και να έχουν γαλήνη οι ψυχές τους εκεί ψηλά. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στους συγγενείς, τους φίλους, τους συναδέρφους και όλους αυτούς που την αγαπούσαν και θα την αγαπούν για πάντα. Κρίμα που έφυγε από κοντά μας ένας τέτοιος άνθρωπος.


Η κηδεία της θα τελεστεί αύριο Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016, στις 11:30 πμ στην εκκλησια / κοιμητηρι του Ελληνικού.


Πηγές - Αναφορές

The Only Reason We're Alive

Ο μόνος λόγος που είμαστε ζωντανοί. Αυτό το μικρό animation αφορά όλους αυτούς που είτε είναι ήδη σε σχέση είτε ψάχνουν να βρουν σύντροφο. Κανένας μας δεν χρειάζεται να περιμένει ως τα 85 του για να νοιώσει την αγάπη.

This is for everyone in love and for everyone looking for love. None of us should have to wait until we're 85.




Poem written and performed by: IN-Q
Produced by: Moving Art
Marketed and Distributed by: Shareability http://shareability.com
Animation Produced by: Acme Filmworks by Tara Beyhm and Ron Diamond
Animation Direction by: Sarah Van den Boom
Animation by: Sarah Van den Boom, Gitanjali Rao, Sangita Khatu
Music by: Murray Hidary
Music Edited by: Charlie Bond

Πηγές

Δέκα χρόνια μετά

Ημέρα μνήμης σήμερα. Δέκα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που έφυγε ο Άγγελος. Σαν ψέμα. Η ζωή είναι παράξενη, απρόβλεπτη. Όπως και η αποχώρηση από αυτήν. Μου λείπει ο Άγγελος, ο καλός μου φίλος, ο όμορφος και ευγενικός αυτός άνθρωπος με την αγνή ψυχή, τον παιδικό αυθορμητισμό, το οξύ πνεύμα, τη ζεστή παρέα...
Η ζωή μας άλλοτε μας χαρίζει αγγέλους, άλλοτε μας τους παίρνει από κοντά μας. Και όταν είναι δίπλα μας, τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζουμε το πόσο σημαντικοί και σπουδαίοι είναι, παρά μόνο όταν τους χάνουμε. Πόσο κρίμα.

https://aggelosmpatas.blogspot.com

Δημοψήφισμα 2015 - Οι άνθρωποι πάνω από τα "όχι" και τα "ναι".

Θα πρέπει να κατανοήσουμε λίγο και τον συνάνθρωπό μας. Πολλοί αναρωτιούνται, γιατί υπάρχουν τόσοι συμπολίτες μας που θα ψηφίσουν "ναι", όταν εκείνοι που το προωθούν είναι σύσσωμο το παλιό κατεστημένο, το οποίο εδώ και 40 χρόνια μας έφερε σε αυτήν την κατάσταση. Άλλοι, γιατί να ψηφίσουμε "όχι", όταν αυτό "ισοδυναμεί με χρεοκοπία", όπως διατείνονται σύσσωμα τα ιδιωτικά ΜΜΕ.

Προσωπικά συνταυτίζομαι πλήρως με τον ειρμό του κειμένου του Νίκου Παπαδογιάννη: http://www.gazzetta.gr/p…/article/767526/i-spasmeni-sfentona.

Να εξηγηθώ. Αν μου δινόταν εδώ στο εξωτερικό η ευκαιρία να ψηφίσω, θα μπορούσα να ψήφιζα "ναι" για πολλούς λόγους και μάλιστα έχω πολύ περισσότερα να χάσω από τη ζωή μου με ένα "όχι". Και φοβάμαι πως, αν και αυτή η κυβέρνηση μπορεί είναι έντιμη στις προθέσεις της για τη διαπραγμάτευση του χρέους, είναι εντούτοις λόγω της μικρής της ηλικίας (πέντε μόλις μήνες) άπειρη στην πολιτική και μια στραβοτιμονιά της θα μπορούσε να ρίξει το πλοίο στα βράχια.

Αλλά αρκεί ένας και μόνος λόγος από μόνος του για να ψήφιζα το "όχι" στη θέση του "ναι". Δεν μπορώ την διαφθορά και όλο αυτό το διεφθαρμένο κατεστημένο που την υποστηρίζει. Δεν θέλω να δω ξανά στην εξουσία όλους εκείνους τους πολιτικούς που μας έφτασαν ως εδώ. Τρέμω στην ιδέα ότι αύριο θα έχουμε ξανά μια κυβέρνηση με Παπαδήμο, Σαμαρά, Άδωνι, Βορίδη, Πάγκαλο, Βενιζέλο, Παπανδρέου, Καραμανλή, Σιμήτη και όλοι αυτοί θα μου το παίζουν "σωτήρες της πατρίδας". Και θα υπογράψουν ό,τι τους σερβίρουν, και η ζωή μου μέρα με τη μέρα θα χειροτερεύει.

Υπόγραψαν το 2011 το μεσοπρόθεσμο, σβήνοντας μου οποιοδήποτε όνειρο και ελπίδα είχα ότι μια μέρα θα επέστρεφα στην Ελλάδα. Όσοι είναι μηχανικοί, ξέρουν τι εννοώ. Είναι δυνατόν να είσαι άνεργος μηχανικός και καλείσαι να πληρώνεις 400 ευρώ τον μήνα στην ασφάλιση, τα οποιά αν δεν έχεις να τα πληρώσεις δεν θα έχεις ασφάλιση, αλλά έτσι κι αλλιώς θα τα χρωστάς στο μέλλον; Και που αυτό το ποσό αυξάνεται με τα χρόνια ασφάλισης: Σε μερικά χρόνια από σήμερα αν θέλω να επιστρέψω στην Ελλάδα θα πρέπει να πληρώνω κοντά στα 600 ευρώ τον μήνα. Είτε είμαι άνεργος είτε εργάζομαι. Ακόμα και σε σούπερ μάρκετ να θελήσω να δουλεύω για 300 ευρώ μέχρι να βρώ εργασία μηχανικού, που κι αυτή είναι ένα επιπλέον θέμα, ο εργοδότης μου θα πρέπει να πληρώνει 600 ευρώ στο ΤΣΜΕΔΕ τον μήνα ασφάλιση για μένα. Γιατί να προσλάβει εμένα;

Σκέφτομαι γιατί όλα αυτά... Βέβαια, έχω περάσει πολύ πιο μεγάλες δυσκολίες στη ζωή μου, μικρός έζησα σε φτωχογειτονιά και είδα πως είναι η φτώχεια, έφηβος με πολλή δουλειά μέσα σε δυσκολίες, νέος σε χαμόσπιτο με μούχλα και νερό να στάζει από το ταβάνι, τον περισσότερο καιρό χωρίς ένα κατοστάρικο δραχμές στην τσέπη μου και ξέρω τι πάει να πει "ανέχεια", "πείνα" και "φτώχια". Μα αυτά δεν με πτόησαν ποτέ, γιατί πάντα προχωρούσα στη ζωή μου, όπως και οι συμπατριώτες μου, γιατί πάντα υπήρχε η ελπίδα για κάτι καλύτερο. Όλα αυτά τα δύσκολα θα προτιμούσα να τα ζήσω ξανά, αν ήξερα ότι ως λαός ενωμένος έχουμε ελπίδα να ορθοποδήσουμε και κάθε νέα μέρα που έρχεται να κάνουμε βήματα προόδου. Προσωπικά προτιμώ να παλέψω μέσα στις δυσκολίες μαζί με ανθρώπους σιγά-σιγά ψημένους στη ζωή, παρά να ζήσω σε ένα περιβάλλον βολέματος, διαφθοράς και συνεχούς φόβου για το αύριο. Ίσως γι' αυτό είμαι και στο εξωτερικό.

Και θαυμάζω πολύ εκείνους τους ανθρώπους που παλεύουν με τη διαφθορά. Με εμπνέουν. Γνωρίζω ανθρώπους που συντηρούν την οικογένειά τους με έναν μόνο μισθό, με μία σύνταξη, κι όμως δεν φοβούνται. Αν αύριο χρεοκοπούσε η χώρα για οποιοδήποτε λόγο, τότε θα ήταν στον δρόμο χωρίς τα βασικά για να ζήσουν. Μα έχουν ήδη πεινάσει και ξέρουν ότι αν χρειαστεί θα πεινάσουν ξανά. Και εκείνο που τους φοβίζει πραγματικά, είναι ότι ως λαός έχουμε χάνουμε τη συνοχή μας, την ανθρωπιά μας, το φιλότιμο. Αν το σκεφτεί κανείς καλά, αυτά ήταν που μας κρατούσαν τόσα χρόνια ζωντανούς. Τα κράτη της βόρειας Ευρώπης έχουν επιδόματα επιβίωσης, ενώ εμείς τους γονείς μας, τους συγγενείς, τους φίλους μας, τον γείτονα μας που στη δύσκολη στιγμή θα μας προσφέρει με τρόπο ώστε να μην μας πληγώσει την περηφάνεια ένα πιάτο φαί. Αν χάσουμε και τα τελευταία από όλα αυτά, τι θα μας έχει απομείνει ως λαό; Γιατί να λεγόμαστε Έλληνες;

Μα κατανοώ και εκείνους που λένε "ναι". Πιστεύω ότι οι περισσότεροι δεν θέλουν και αυτοί το παλιό κατεστημένο και τη διαφθορά που αυτό εκπροσωπεί, αλλά τους έχουν κατατρομάξει και έχουν αγωνία και φόβο. Φυσικά δεν εννοώ τους βολεμένους. Εννοώ τον απλό κόσμο. Αυτόν που δούλεψε μια ζωή και έχει δύο οικονομίες στην άκρη. Που έχτισε ένα σπίτι με δυσκολίες. Που πάλεψε τίμια και αυτός μαζί με τον κόσμο του "όχι" για να έχει αξιοκρατικά μια εργασία. Που συντηρεί και αυτός με έναν μισθό ή μια σύνταξη μια ολόκληρη οικογένεια. Αν δεν ήμουν στο εξωτερικό και είχα άλλη διαδρομή στη ζωή μου ή ήμουν σε κάποια άλλη κατάσταση, όπως με ένα άρρωστο παιδί σε κάποιο νοσοκομείο, ίσως να είχα κατατρομάξει και εγώ. Αλλά τώρα είμαι στο εξωτερικό και δεν βλέπω τις ειδήσεις που σερβίρουν τα κανάλια. Αν κάποιος έχει γνωρίζει τι είναι το "δόγμα του σοκ", θα διαπιστώσει ότι για ακόμα μια φορά εφαρμόζεται πλήρως στη χώρα μας. Δυστυχώς, είμαστε για ακόμη μια φορά ένα πειραματόζωο.

Η μητέρα μου στην Ελλάδα μπήκε και αυτήν στην ταλαιπωρία να πάει στην ουρά στην τράπεζα, αν και ηλικιωμένη πλέον, αλλά αυτό δεν ήταν που τη στεναχώρησε. Στεναχωρήθηκε με το γεγονός ότι μαλώνουμε ως λαός μεταξύ μας. Μου είπε στο τηλέφωνο: "Τι κάνουν οι δικοί μας εδώ; Θα μας βλέπουν έξω οι ξένοι και θα ντρέπονται για εμάς...".

Για τους φίλους που θα ψηφίσουν "ναι", και πιστεύουν ακόμη ότι με το "όχι" η χώρα θα χρεοκοπήσει, θα σας παρακαλέσω πριν πάτε να ψηφίσετε να δείτε την ομιλία του Σαμαρά για το μεσοπρόθεσμο στις 28/6/2011, τέσσερα χρόνια πριν. Θα την βρείτε εδώ: https://youtu.be/4-juM8-xaqQ Σ' αυτήν την ομιλία είναι κατά του μνημονίου. Στο δεύτερο σκέλος της ομιλίας του αναφέρεται στα διλήμματα "μεσοπρόθεσμο ή δραχμή", όπως και "μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία", και υποστηρίζει ότι "πρόκειται για προπαγανδιστική εκστρατεία φόβου". Όχι ότι θα αλλάξει την απόφασή σας, την οποία και τη σέβομαι απολύτως. Απλώς, ευελπιστώ να σας κάνει να κατανοήσετε για ποιον λόγο ο διπλανός σας συνάνθρωπος θα ψηφίσει αύριο "όχι".

Για τους φίλους που θα ψηφίσουν "όχι", σκεφτείτε κανένας απλός άνθρωπος δεν ψηφίζει "ναι" με την καρδιά του. Υπάρχει φόβος για το αύριο και η αντίληψη ότι "θα χάσουν και τα λίγα που έχουν". Ο φόβος δεν ξεπερνιέται μέσα σε μια εβδομάδα και θέλει χρόνο να καλμάρουν οι ψυχές. Με το να τσακωνόμαστε και να φωνάζουμε, κανείς μας δεν θα αλλάξει γνώμη.

Ο καθένας μας ψηφίζει όσο το δυνατόν πιο ελεύθερα, με βάση αυτό που πιστεύει καλό για τον ίδιο και την κοινωνία και κανείς μας κατά βάθος δεν είναι λάθος είτε "ναι" ψηφίσει είτε "όχι". Σεβασμός, λοιπόν, στην προσωπική άποψη.

Καλή δύναμη σε όλους μας!

Blog Archive

Πρώτη ενημέρωση!

Νέα & ψυχαγωγία!

Τεχνολογικά blogs

  • State of the smart-devolo highlights στην IFA 2016 - Η ειδική στην δικτύωση και στις λύσεις smart home, devolo, θα έχει παρουσία με το μότο "state of the smart" κατά τη διάρκεια της επερχόμενης εμπορικής έκθ...
    Πριν από 5 εβδομάδες

Χαμόγελο

Χαμόγελο
Στηρίξτε το Χαμόγελο του παιδιού!

Socrates

Socrates
From Düsseldorf with love!
Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω, τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο... Κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία. Μην γυρνάς την πλάτη, μην ζεις στο ψέμα. Πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία. Σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία...
(ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ)

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Ενδιαφέροντα Blogs

Αξιόλογα Blogs & Sites!